En Tehlikeli Bid’at “İrca/Mürcielik”
Selef alimleri, ircâ bidatına karşı ciddi şekilde uyardılar
çünkü o, büyük günahları ve hatta küfrü bile önemsiz bir şeymiş gibi gösteren,
Müslümanların dinini sulandıran sapkın bir bidattı. İrcâ aracılığıyla Müslüman
kitleler, dini ibadetlerini terk etmeye ve dini işlerinin yerine dünyevi – daha
da kötüsü – sapkın işler koymaya başladılar. Dini öğrenmekten bile yüz
çevirdiler – sanki muğlak bir farkındalık yetiyormuş gibi – onun yerine sadece
dünyevi bilgiye odaklandılar.
Cehalet yavaş yavaş, Fudayl bin İyad’ın (rahimehullah –
ölümü Hicri 187) tarif ettiği şu noktaya geldi, “Eğer hak ile batıl, mümin ile
kafir, güvenilir ile hain, cahil ile alim arasında ayrım yapmayan insanları
göreceğin bir zamana kalırsan nasıl olacaksın? Onlar hayrı hayır, kötülüğü de
kötülük olarak bilmeyecekler” [El-İbane el-Kübra].
