AHZAB (HENDEK) SAVAŞI

Bismillahirrahmanirrahim, Hamd, yalnızca Allah'adır.

Ahzâb/Hendek Savaşı 

İki görüşten en doğru olanına göre, beşinci yılın şevval ayında “Hendek Savaşı” diye meşhur olan Ahzâb savaşı olmuştur.

Bu savaşın çıkış sebebi şöyledir: Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem dördüncü yılda, kendisini öldürme girişiminde bulundukları için Beni’n-Nadir’i sürgün edince, onların eşrafından bazıları Mekke’ye gidip Kureyş’i Rasûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem ile savaş için kışkırtmaya başladılar. Rasûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e karşı onlara yardım edeceklerine söz verdiler.

BEDİR SAVAŞI

Bismillahirrahmanirrahim, Hamd, yalnızca Allah'adır.

Büyük Bedir Savaşı 

Hicretin ikinci yılının Ramazan ayında, büyük Bedir savaşı oldu. Bunun sebebi şudur: Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem, Kureyş’in Şam’dan dönmekte olan büyük bir kervanını vurmak için, üç yüz on üç sahabîsiyle birlikte yola çıktı. Bu kervanın başkanı olan Ebû Sufyân, son derece dikkatli ve ihtiyatlıydı. Karşılaştığı herkese Müslümanların hareketlerini soruyordu. Sonunda onların Medîne’den çıktıklarını ve Bedir’in yakınında olduklarını öğrendi. Sahil yolundan gitmek ve tehlikelerle dolu Bedir yolunu bırakmak için, kervanın yönünü batıya çevirdi. Sonra, Mekkelilere mallarının tehlikede olduğunu, Müslümanların da kervana saldırmaya hazırlandıklarını bildirecek birisini gönderdi.

UHUD SAVAŞI VE ALINACAK DERSLER

Bismillahirrahmanirrahim, Hamd, yalnızca Allah'adır.

Uhud Savaşı
Hicretin on üçüncü yılının şevvalinde Uhud savaşı olmuştur. Allah, Bedir’de Kureyş’in eşrafını öldürünce ve onlar benzerini görmedikleri bir musibete uğrayınca, öç almak ve kaybettikleri onurlarını yeniden kazanmak istediler. Ebû Sufyân, Rasûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e ve Müslümanlara karşı tahrikte bulunmaya ve birlikler oluşturmaya başladı. Kureyş’ten, müttefiklerden ve Ehabiş’ten yaklaşık üç bin kişi topladı. Erkek savaşçılar, hanımlarını da getirdiler, böylece savaştan kaçamayacaklar ve hanımlarını korumak için savaş alanından ayrılmayacaklardı. Sonra Ebû Sufyân onları Medîne’ye doğru harekete geçirdi ve gelip Uhud dağının yakınında konakladılar.

MÜŞRİK VE MÜRTETLERLE BİR OLUP MÜSLÜMANLARA KARŞI SAVAŞMAK

Müşriklerle Bir Olup Müslümanlara Karşı Savaşmak Küfürdür

Müslümanlara karşı kafirlere yardım etmek veya onlarla işbirliği yaparak Müslümanlara karşı savaşmak küfürdür. 

Birinci delil: İbni İshak ve başkaları şöyle bir rivayet zikrettiler: "Yezid b. Ruman, Urve’den, o da Zühri’den, o da isimlerini zikrettiği bir topluluktan şöyle dediklerini rivayet etti: "Kureyş, Rasulullah sallallahu aleyhi ve sellem’den Bedir esirlerini fidye ile kurtarmak istediğini haber verdi. Her kavim kendi mensuplarından esir düşmüş kimseler için fidye verdi. Abbas radiyallahu anh da zorla katıldığı Bedir savaşında müslümanların eline esir düştü. Abbas radiyallahu anh Rasulullah sallallahu aleyhi ve sellem’e şöyle dedi:

MÜSLÜMANLAR TÜRKLERLE SAVAŞMADIKÇA KIYAMET KOPMAZ

Türklerle[1] Savaş:

Müslim Ebu Hureyre (ra)’dan Rasulullah (sav)’in şöyle dediğini rivayet ediyor: “Müslümanlar Tüklerle savaşmadıkça kıyamet kopmaz. Onlar, yüzleri deri üstüne deri kaplanmış kalkan gibi olan bir kavimdir. Kıl elbise giyerler ve kıl ayakkabılar içinde yürürler.”[2]

CEMEL VE SIFFİN SAVAŞLARI

Cemel Savaşı:
Hz. Osman’ın öldürülmesinden sonra Hz. Ali ile Hz. Aişe, Talha ve Zubeyr arasında Cemel savaşı oldu. Hz. Osman öldürüldükten sonra Medineliler Hz. Ali’ye giderek: “Elini uzat bey’at edelim” dediler. Hz. Ali: “Acele etmeyin, insanlar düşünsünler” dedi. Medinelilerin bazıları: “Eğer katiller ülkelerine Osman’ı öldürmeleriyle dönerseler başka kimse halife olmaz” ve fitne ve ayrılık da dinmez.” diyerek Hz. Ali’yi bey’at almaya zorladılar ve ona bey’at ettiler. Bey’at edenler arasında Talha ve Zubeyr’de vardı. Sonra bu ikisi Mekke’ye ûmre yapmaya gittiler. Orada Hz. Aişe ile karşılaştılar.